คู่การเมืองแปลกหน้าไม่แปลกในฤดูกาลแห่งความว่างเปล่าใหม่

(SeaPRwire) –   ในช่วงสิบปีที่แปลกประหลาดและไม่เป็นความจริงของโลกของทรัมป์ในสหรัฐอเมริกา ช่วงเวลาที่แปลกประหลาดที่สุดอาจเป็นการพบปะในเดือนที่แล้วระหว่างประธานาธิบดีทรัมป์กับนายกเทศมนตรีกรุงนิวยอร์กที่จะเข้ามา Zoran Mamdani ที่ถูกโฆษณาว่าเป็นการต่อสู้แบบหน้า-หน้าเหมือนสิ่งที่เราจะเห็นบนสนามหญ้าบ้านขาวเมื่อ… แต่การพบปะนั้นห่างจากนั้นมากกว่าใกล้เคียงกับสิ่งที่อาจเรียกว่าการพูดคุยที่อบอุ่นและสันติภาพ

บางทีอาจไม่ควรแปลกที่ว่าอิทธิพลส่วนตัวและเคมีระหว่างกันลดทอนอุดมการณ์การเมือง เพียงดูที่ James Carville และ Mary Matalin Mamdani และทรัมป์อาจไม่ห่างจากการเปรียบเทียบนั้นมาก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ไม่เป็นความจริงมากกว่าความสัมพันธ์เพื่อนชายระหว่างทรัมป์และ Mamdani คืออาจมีพื้นที่ทับซ้อนในพันธมิตรของทรัมป์และ Mamdani โดยการสำรวจออกเสียงหลังเลือกตั้งแสดงว่าพื้นที่ทับซ้อนอยู่ที่ไหนสักแห่งใน… นโยบายและการต่อสู้ระหว่างความสำคัญของกรุงนิวยอร์กของ Mamdani และรัฐบาลกลางของทรัมป์จะมีโอกาสทำให้ความสัมพันธ์เพื่อนชายนั้นล่มสลายเมื่อเคมีผิวตัวเลือนลางแล้ว

ถึงเวลานั้นอาจชัดเจนว่าไม่มีความสอดคล้องกันทางการเมืองในพันธมิตรนี้เลย และนั่นเป็นจุดสำคัญในศตวรรษ 21 ที่การสื่อสารทางการเมืองถูกแยกออกมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้แต่ละฝั่งไปยังฟองสังคมสื่อสังคมออนไลน์ของตัวเองและ “เลือกนักสู้ของตัวเอง” ตามวิธีที่พวกเขาต่อสู้ และอาจเป็นสิ่งที่พวกเขาต่อสู้กับ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งที่พวกเขาต่อสู้เพื่อ

Mamdani และทรัมป์อ้างว่าเชื่อมต่อกันเป็นผู้แก้ปัญหา “ความสามารถในการจ่ายเงิน” แต่ “ความสามารถในการจ่ายเงิน” เป็นเพียงคำพูดแฟชั่นล่าสุดและไซเนคโดคีเพื่อแสดงว่าชั้นขั้นของสังคมสมัยใหม่และความฝันอเมริกันไม่ทำงานสำหรับผู้คนเหมือนเมื่อครั้งก่อน

การลาออกแบบเงียบในช่วงต้นปี 2020s ได้… และในที่ทำงานกลายเป็น “… ทุกที่มีเครื่องหมายว่าผู้คนเชื่อว่าสิ่งที่ถูกขายและสัญญาไว้ในตอนแรกไม่ทำงานสำหรับพวกเขาอีกต่อไป แม้แต่ในทางที่มีอยู่เพียงเล็กน้อยที่ระบบกล่าวว่าใช้สำหรับทุกคน ไม่มีใครสามารถตกลงกันอย่างชัดเจนว่าเป็นตัวชี้วัดที่ดีที่สุดสำหรับอัตราการว่างงานที่แท้จริง ในขณะเดียวกัน… เป็นสูงสุดตลอดเวลาตั้งแต่ที่มีการวัดสถิตินั้น

ความไม่เชื่อในสถาบันต่างๆ เพียงเพื่อขับเคลื่อนนิฮิลิซึมที่เป็นรากเหง้าของชีวิตอเมริกันมานานอย่างน้อยสิบปี มันเริ่มจากชัยชนะของทรัมป์หรือไม่ หรืออาจเริ่มจากออบามาโดยมีคำสัญญาเรื่องหวังและเปลี่ยนแปลง เมื่อเราถูกบอกว่าเราเป็นผู้ที่เราคอยรอ มาเราจริงๆถึงที่นั่นหรือไม่

เมื่อทรัมป์ถามว่า “คุณมีอะไรที่จะสูญเสียบ้าง?” คำถามนั้นสะท้อนไม่ว่าเขาจะหยาบคายแค่ไหน ความสามารถของเขาในการดูถูกกลุ่มหรือผู้คนตามการใช้ประโยชน์ทางการเมืองหรืออคติส่วนตัว หรือความตั้งใจของสื่อมวลชนหลักที่ต้องการทำให้เขาเสียชื่อสำหรับสิ่งนั้น มันไม่ใช่จนกว่าจะถึงเวลาในการปกครองในปี 2017 หรือการปกครองซ้ำในปี 2025 ที่ผู้คนที่รู้สึกว่าพวกเขาสูญเสียทุกอย่างแล้วพบว่าพวกเขาสามารถสูญเสียอีกนิดหน่อยได้

ในขณะเดียวกัน เมื่อเราถูกขัดจังหวะด้วยการแสดงวิญญาณบุคคลแบบคนขายของชำในงานเทศกาล ซึ่งกลืนครึ่งหนึ่งของประเทศและทำให้ครึ่งหนึ่งอื่นเข้าสู่สถานะของการต่อต้านที่ดังแต่ไม่ก้าวหน้าและไม่สามารถเคลื่อนไหว “ความยิ่งใหญ่ของอเมริกา” ยังคงหายากเหมือนเดิม

ไม่มีอะไรแปลกที่ว่าการสำรวจความคิดเห็นว่าเป็นทางที่ถูกหรือผิดไม่เคยข้าม 50% ในศตวรรษ 21 (เว้นแต่คุณจะเชื่อการสำรวจของ Rasmussen’s ภายใต้ทรัมป์) ความกังวลที่มานานคือว่าวันหนึ่งภาวะเศรษฐกิจตกต่ำใหญ่แห่งชาติอาจตามมาหาเรา แต่ปัญหาจริงๆ อยู่ที่ภาวะความเศร้าโศกแห่งชาติ เรากำลังอยู่กับทribute ที่ The Simpsons เคยให้กับ Jimmy Carter: ความเศร้าโศกตลอดไป

สำหรับผู้นำที่จะปรากฏตัวและชนะในสภาพแวดล้อมนี้ พวกเขาต้องจัดการกับเศรษฐกิจและสังคมที่ผู้คนมากมายเลือกออกจากระบบ โดยกรณีที่เลวร้ายที่สุดมองเห็นเหมือน Luigi Mangione หรือ Nick Reiner นิฮิลิซึมปกคลุมทั้งคนจนและคนร่ำรวย ทำให้เกิดความไม่เป็นระบบและผลลัพธ์ไม่ดีสำหรับคนอื่นๆ เช่นกัน ทั้งคนจนและคนร่ำรวย

ผู้นำต้องไม่เพียงแต่ถามเราว่าเราเป็นอย่างไรดีขึ้นกว่าเมื่อสี่ปีที่แล้ว แต่ถามว่าเราเป็นอย่างไรดีขึ้นกว่าเมื่อ 20 ปีที่แล้วและ 40 ปีที่แล้ว นั่นเป็นความหมายที่แท้จริงของ “ทำให้อเมริกาเกิดดีขึ้นอีกครั้ง” สำหรับผู้สนับสนุนที่อิงเศรษฐกิจของทรัมป์ เท่ากับที่คู่ต่อสู้ของเขาต้องการชี้ให้เห็นถึงแง่มุมที่เป็นเสียงขี้หมาแบบเหยื่อเชื้อชาติและวิธีที่ชีวิตไม่ดีสำหรับผู้หลายคนเมื่อ 20 ปีและ 40 ปีที่แล้ว ไม่ว่าคุณจะชื่นชอบการดูถูกศัตรูด้วยอารมณ์ขี้เหนื่อยของทรัมป์ หรือคุณเองกำลังดูถูกทรัมป์ เขาเป็นตัวอธรรมในตำนานของความเกลียดที่ขัดจังหวะที่ทำให้เกิดการแพร่ระบาดของความไม่ก้าวหน้า ทำให้การต่อต้านหมดอารมณ์ การโต้แย้งออนไลน์แบบไม่รู้จักจุดหยุด หรือทั้งหมดข้างต้น

แต่การแสดงปลอมจะดำเนินต่อไปทั้งสองฝั่งจนกว่าความสุขจะดีขึ้น โดยผู้นำทำงานทักษะการแสดงโปรโมทแทนที่จะเป็นการแก้ปัญหาจริง มีบางสิ่งเกี่ยวกับ Gavin Newsom ที่กลายเป็นผู้นำตัวนำในปี 2028 สำหรับการเสนอชื่อในพรรคของเขา หลังจากเลียนแบบภาษาของทรัมป์ออนไลน์ ไม่ว่าผู้ใดจะชนะหรือแพ้ในช่วงต่อไป พวกเขาจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเรียนรู้บทเรียนที่ผิดจากทรัมป์ และยังอาจได้รับประโยชน์จากมัน และจากนั้นเราจะสามารถตำหนิใคร?