‘Stranger Things’ เพิ่งทำความผิดเลวร้ายที่สุดในตอนจบซีรีส์โทรทัศน์

(SeaPRwire) –   ในช่วงปลายยุค การมองกลับไปที่อดีตเป็นสิ่งที่ตามธรรมชาติเสมอ นี่เป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะในวงการทีวี และยังสมเหตุสมผลเช่นกัน: ผู้ชมต้องการสะท้อนถึงวิธีการที่ตัวละครโปรดของพวกเขาเติบโต ความยากลำบากที่พวกเขาเอาชนะ ความสัมพันธ์ที่พวกเขาสร้างขึ้น นั่นคือเหตุผลที่มีการใช้ฟล래ชแบ็กเป็นเรื่องปกติในตอนจบซีรีส์ แต่… กำจัดความคาดหวังนี้ไปอย่างสิ้นเชิง

เป็นที่ไม่ต้องถกเถียงเลยว่า Stranger Things เป็นซีรีส์ใหญ่ที่สุดของ Netflix และแน่นอนว่าจะได้รับการจบที่โดดเด่นมาก มันเป็นแหล่งรายได้สำคัญสำหรับผู้ให้บริการสตรีมมิ่งนี้ และเป็นแฟรนไชส์พื้นฐานสำหรับคนรุ่นเติบโตกับทีวี แต่ตั้งแต่ต้นซีซั่นสุดท้ายก็รู้สึกว่ามันอ้วนมากเกินไป แมทและรอส ดัฟเฟอร์ ผู้สร้างซีรีส์ไซไฟ ได้อธิบายซีซั่น 5 ว่าเหมือน “…” มากกว่าซีรีส์ทีวี พวกเขายังตั้งใจแบ่งเนื้อหาออกเป็น “วอลุ่ม” สามฉบับ โดยปฏิบัติตามนิสัยปล่อยตัวที่น่ารำคาญที่สุดของ Netflix ยิ่งดัฟเฟอร์พูดถึงแผนของพวกเขา ก็ยิ่งดูเหมือนพวกเขาหลงลึกลงในความทะเยอทะยานของตัวเอง และแม้ว่าซีซั่นนี้จะเริ่มต้นด้วยความแข็งแรง แต่ในที่สุดก็สูญเสียความนิยมที่พัฒนามาเป็นปีๆ โดยไม่ให้คำตอบที่พอใจต่อคำถามที่เกิดขึ้นมาเกือบสิบปี หรือการพัฒนาที่ท้าทายเลย กลับเอาเวลาไปเดินทางกลับไปในความทรงจำที่น่าเบื่อ

คำเตือนสปอยเลอร์สำหรับ Stranger Things ซีซั่น 5 ตอน 8.

Stranger Things ซีซั่น 5 นั้นไม่ใช่ตอนจบ แต่เป็นฟล래ชแบ็กที่น่าเบื่อ แจ้งเตือนบางส่วนว่าคาสต์กลุ่มนี้เติบโตมากแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นการพบกับครั้งแรกของไมค์ (ฟิน วูลด์ฮาร์ด) กับอีเลเว่น (มิลลี่ บ็อบบี้ บราวน์) ในซีซั่น 1 หรือชัยชนะครั้งแรกของแม็กซ์ (เซดี้ ซิงค์) กับเวคนาในซีซั่น 4 ก็เป็นสิ่งที่ยินดีต้อนรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากระยะเวลาระหว่างซีซั่น แต่ดัฟเฟอร์ไม่ได้ใช้การทบทวนเหล่านี้เพื่อพูดลาก่อน แต่เป็นการเติมเต็มตอนจบที่ยาวเกินไปอยู่แล้ว

ตอนสุดท้ายของซีซั่นนี้มีความยาวเกือบ 2 ชั่วโมง ซึ่งเป็นเวลาที่โง่เขลาสำหรับซีรีส์ที่ได้ผลักดันขีด จำกัดตั้งแต่ซีซั่น 4 Stranger Things เป็นตัวอย่างของปัญหาการสตรีมมิ่งที่อ้วน: ซีรีส์นี้คงได้รับประโยชน์จากการเขียนเรื่องที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นและไม่ค่อนข้าง แต่ดัฟเฟอร์ใช้เวลาอย่างช้าๆ เพราะพวกเขาสามารถทำได้ ไม่มีกฎสำหรับซีรีส์บน Netflix และสิ่งนี้เปิดทางให้เกิดข้อบกพร่องในจังหวะการเล่นในซีซั่น 5 ข้อบกพร่องเหล่านี้ไม่สามารถกลับหน้าตัวได้ ที่จริงแล้วมันยังสังเกตเห็นได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม เพราะถูกแทรกฟล래ชแบ็กอีกตัวที่เราไม่จำเป็นต้องมี

เป็นเรื่องสมเหตุสมผลที่ Stranger Things พยายามทุกความสามารถเพื่อให้แฟน ๆ ได้รับการจบที่สมควร ผู้ชมได้นำเวลามากมายลงในซีรีส์นี้จนส่วนใหญ่ไม่รังเกียจกับซีซั่นที่เต็มไปด้วยตอน 90 นาที (ถ้าดูจากมุมไหนก็อาจยินดีต้อนรับ) ในขณะเดียวกัน ดัฟเฟอร์และทีมผู้เขียนได้พยายามเข้าใจแฟน ๆ โดยเขียนบรรทัดสุดท้ายที่สะท้อนความรู้สึกระหว่างตัวละครเช่นไมค์และอีล อีลและพ่อเลี้ยงฮอปเปอร์ (เดวิด ฮาร์เบอร์) หรือกลุ่มวัยรุ่นที่ชาญฉลาดของซีรีส์

สิ่งที่ช่วยคือความรุนแรงในเรื่องนี้ทำให้ดูเหมือนว่าผู้กษัตริย์สาวกของเราไม่มีโอกาสสะท้อนในอนาคต: … (ซึ่งโดยสาเหตุบางอย่างเป็นช่องเวียนไปยังโลกอื่น) กำลังบังคับคาสต์กลุ่มนี้เข้าสู่ภารกิจสัญจร ดังนั้นตามธรรมชาติแล้ว อีเลเว่นจะอยากมองกลับไปที่ช่วงเวลาที่เธอใช้สอนกับฮอปเปอร์ เรียนรู้ว่าความเป็นลูกสาวจริง ๆ คืออะไร เมื่อเขาถามโดยตรงว่าเธอวางแผนเสียสละตัวเองเพื่อเพื่อน ๆ ของเธอหรือไม่ แน่นอนว่าการเปิดเผยเพศของวิลล์จะทำให้เกิดมอนทาจของความทรงจำกับเพื่อน ๆ ของเขา ปัญหาที่นี่ นอกเหนือจากความเบื่อหน่ายที่ทำให้สติปัญญาหมดลง คือ Stranger Things ไม่ได้มอบความสนใจเดียวกันให้กับอนาคตของมัน

แม้จะมีเอพิโลก 40 นาที แต่ตอนจบของ Stranger Things ก็สนใจที่จะละเว้นเส้นผมหยิกเพื่อให้ความชมมากเกินไป ตอนสุดท้ายเล่นเกมอย่างปลอดภัยเกินไป: นอกจากเวคนาแล้ว มีเพียง… ที่ตายอย่างแน่นอน แม้ว่าจะมีการหลอกลวงอีกครั้งสำหรับสตีฟ แฮร์ริงตัน (โจ คีรี)! ข้อบกพร่องที่โชว์ชัดที่สุดอีกประการคือความไม่สนใจที่สิ้นเชิงในการตอบคำถามใหญ่ที่สุดของซีรีส์ วิธีที่กลุ่มฮอว์คินส์หนีจากดร. เคย (ลินด่า แฮมิลตัน) หลังจากถูกจับ? วิธีที่ฮอปเปอร์ได้ชีวิตเก่า ๆ กลับมา หลังจากทุกคนคิดว่าเขาเสียชีวิตในสมรภูมิศึกสตาร์คอร์ท? แม็กซ์จบการศึกษาร่วมชั้นได้อย่างไรแม้จะอยู่ในสภาวะโคมาสองปี? อีเลเว่นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ แม้จะดูเหมือนว่าเธอเสียสละตัวเองในโลกผกผัน? คำตอบหลายอย่างอยู่นอกหน้าจอ แต่… นี่อาจเป็นตัวอย่างที่เลวร้ายที่สุดของแนวโน้มฟล래ชแบ็กตอนจบ และวิธีที่เลวร้ายที่สุดในการจบเรื่องราวขนาดใหญ่เช่นนี้

Stranger Things กำลังสตรีมมิ่งบน Netflix ในขณะนี้