45 ปีมาแล้ว ผู้กำกับที่ทำให้เกิดความแบ่งแยกความคิด สดชีวิตอาชีพของเขาด้วยภาพยนตร์แฟนตาซีเอกชัยคลาสสิกตลอดกาล

(SeaPRwire) –   ภายในปี 1981 จอห์น บูร์แมน ต้องการการเกิดใหม่ทางความคิดสร้างสรรค์อย่างมาก ผู้กำกับชาวอังกฤษผู้สร้างชื่อให้ตัวเองครั้งแรกด้วยภาพยนตร์ระทึกขวัญแนวล้างแค้นสุดสไตล์อย่าง Point Blank และตามมาด้วย Deliverance ภาพยนตร์ระทึกขวัญที่เกิดขึ้นในป่าลึกอันตรายของจอร์เจีย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในบ็อกซ์ออฟฟิศและได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์สามสาขา แต่ช่วงเวลาที่เหลือของทศวรรษ 1970 กลับไม่ร้อนแรงนัก หลังจากความพยายามนำเรื่อง Lord of Rings มาดัดแปลงล้มเหลว บูร์แมนก็สร้าง Zardoz ภาพยนตร์แฟนตาซีหลังวันสิ้นโลกนำแสดงโดย ฌอน คอนเนอรี ซึ่งไม่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นและทำเงินคืนทุนได้เพียงเล็กน้อย แต่วิกฤตที่เลวร้ายที่สุดยังมาไม่ถึง — มีอุปสรรคในอาชีพไม่กี่อย่างที่เทียบได้กับความล้มเหลวครั้งใหญ่ของ Exorcist II: The Heretic การผลิตที่เต็มไปด้วยปัญหาซึ่งบานปลายกลายเป็นหนึ่งในภาคต่อที่ถูกเกลียดชังที่สุดในประวัติศาสตร์ฮอลลีวูด

มีความคาดหวังอย่างมากกับผลงานต่อมาของบูร์แมน นั่นคือ Excalibur ภาพยนตร์แฟนตาซีมหากาพย์ทุนสร้างสูงที่เล่าเรื่องราวตั้งแต่เกิดจนตายของกษัตริย์อาร์เธอร์ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากหนึ่งในงานวรรณกรรมอาร์เธอร์เลี่ยนที่มีชื่อเสียงที่สุดอย่าง Le Morte d’Arthur ของเซอร์ โทมัส มาโลรี Excalibur จำเป็นต้องเปลี่ยนองค์ประกอบคลาสสิกของตำนาน — ดาบในแท่งหิน, โต๊ะกลม, การทรยศของแลนซ์ล็อต, การตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์, การต่อสู้กับมอร์เดรด — ให้กลายเป็นภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ที่ตระการตาและทรงพลังเพื่อแข่งขันกับ Star Wars ที่เพิ่งได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง และยังทำให้กษัตริย์อาร์เธอร์เป็นเรื่องจริงจังอีกครั้งหลังจากมี Monty Python and the Holy Grail และ Excalibur ก็ทำได้สำเร็จ — ภาพยนตร์ทำรายได้สูงกว่าทุนสามเท่าในบ็อกซ์ออฟฟิศอเมริกาเหนือ และการเล่าเรื่องใหม่ที่อลังการ เปล่งประกาย และเป็นผู้ใหญ่ของแหล่งที่มาตำนานทำให้มันเป็นพาหะที่เหมาะสมสำหรับการฟื้นฟูความคิดสร้างสรรค์ของบูร์แมน

ตำนานอาร์เธอร์เลี่ยน — ซึ่งเป็นที่นิยมในรูปแบบเรื่องเล่าในช่วงศตวรรษที่ 12 และ 13 ก่อนจะถูกเปลี่ยนเป็นร้อยแก้วภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 15 — ได้รับความรักจากเด็กๆ มาเนิ่นนาน ทำหน้าที่เป็นหลักสำคัญสำหรับนักเขียนแฟนตาซีตั้งแต่ยุควิกตอเรียจนถึงปัจจุบัน เรื่องเล่าของเกียรติยศแห่งอัศวิน อาณาจักรที่รวมเป็นหนึ่ง และการล่าหาจอกศักดิ์สิทธิ์ทำหน้าที่เป็นเรื่องราวจุดเริ่มต้นทางเลือกสำหรับบริเตนเอง — ในแหล่งเพาะพันธุ์ของศาสตร์มืด ความทะเยอทะยาน และความสิ้นหวัง อาร์เธอร์ขึ้นครองบัลลังก์เพื่อนำประเทศเข้าสู่ยุคคริสต์ศาสนาที่สงบสุข ซึ่งถูกตีความอย่างชัดเจนใน Excalibur ขณะที่ในช่วงพิธีเสกสมรสของกษัตริย์อาร์เธอร์ (ไนเจล เทอร์รี) และ เชอรี ลุนกิ (กวิเนเวีย) เมอร์ลิน (นิโคล วิลเลียมสัน) นักเวทผู้แปลกแยกบอกกับมอร์กานา (เฮเลน มิเรน) ว่า “วันเวลาของผู้คนอย่างเรานับได้แล้ว พระเจ้าองค์เดียวกำลังจะมาแทนที่เทพเจ้าหลายองค์”

แต่ Excalibur ของบูร์แมนไม่ได้พรรณนาโลกที่เต็มใจยอมรับการเปลี่ยนแปลง ถึงแม้ทิวทัศน์ภายนอก — เทือกเขาและป่าไม้ในวิคโลว์ ไอร์แลนด์ — จะเขียวชอุ่มและงดงามตระการตา มักถูกเสริมด้วยการใช้เจลสีเขียวเข้มของบูร์แมน แต่ไม่มีมุมไหนของโลกใบนี้ที่ปราศจากความสงสัยและการหลอกลวง อาร์เธอร์ถือกำเนิดขึ้นเพียงเพราะอูเธอร์ เพนดรากอน (กาเบรียล เบิร์น) ผู้เป็นพ่อ ถูกเมอร์ลินเปลี่ยนร่างให้เหมือนกับกษัตริย์ศัตรูเพื่อที่เขาจะได้นอนกับภรรยาของกษัตริย์องค์นั้น การถือกำเนิดของอาร์เธอร์คือการกระทำที่ถือเป็นการข่มขืน ซึ่งสะท้อนให้เห็นในภาพยนตร์ตอนหลังเมื่อมอร์กานา (เฮเลน มิเรน) น้องสาวต่างแม่ของเขาปลอมตัวเป็นกวิเนเวียเพื่อนอนกับอาร์เธอร์และให้กำเนิดมอร์เดรด (ชาร์ลี บูร์แมน) ผู้พยายามทำลายอาณาจักรของอาร์เธอร์ให้สูญสิ้นไปตลอดกาล ความจริงที่ว่าบูร์แมนเลือกนักแสดงลูกสาวของเขาเป็นแม่ของอาร์เธอร์และลูกชายของเขาเป็นลูกของอาร์เธอร์ในภาพยนตร์การกลับมาครั้งนี้ แสดงว่าเขาเข้าใจถึงความสำคัญของลูกหลานและทายาทในประเภทแฟนตาซี — พวกเขาสามารถเป็นได้ทั้งการไถ่บาปหรือการทำลายล้าง

แม้หลังจากได้รับผลกระทบอย่างหนักจาก Exorcist II (คุณสามารถค้นพบเรื่องราวเบื้องหลังที่ทำลายจิตวิญญาณได้ในสารคดีที่กำลังจะมาถึงอย่าง Boorman and the Devil) บูร์แมนก็ขยันหมั่นเพียรและกระตือรือร้นเมื่อกำลังสร้าง Excalibur — จากรายงานการเยี่ยมชมกองถ่ายโดย American Film ผู้กำกับโยนไก่ลงหน้ากล้องระหว่างถ่ายฉานที่ต้องการให้มีความวุ่นวายมากขึ้น บูร์แมนสั่งการกับนักแสดงของเขาให้ใช้ชีวิตเป็นตัวละครในตำนานในขณะนั้น โดยกล่าวว่า “ผมบอกนักแสดงว่าพวกเขาไม่ได้กำลังแสดงตำนานใหม่ พวกเขากำลังสร้างมันขึ้นมา และดังนั้นตัวพวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—มันกำลังคลี่คลายอยู่” การนำกษัตริย์อาร์เธอร์มาไว้ในปัจจุบันช่วยให้เนื้อหาแฟนตาซี раскрываетศักยภาพอันดิบดิบและตระการตาได้อย่างเต็มที่

สิ่งนี้เห็นได้ชัดจากตัวละครของแลนซ์ล็อต (นิโคลัส เคลย์) อัศวินผู้หล่อเหลาและมีหลักการซึ่งถูกความผิดกลืนกินเมื่อกาวิน (เลียม นีสัน) ที่เมาแล้วกล่าวหาว่าเขามีความรักกับพระราชินี สไตล์สุดโต้งของ Excalibur ทำให้ความทุกข์ของอัศวินสีขาวมีมิติทางจิตวิทยา; แลนซ์ล็อตแยกตัวเองออกไปอยู่นอกคาเมล็อต ทนทุกข์กับความปรารถนาที่ลบล้างและไม่ซื่อสัตย์ของเขา และหลอนว่าเกราะของเขามีชีวิตขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับเขาที่ตัวเปล่า—เป็นการเปรียบเทียบที่ตรงไปตรงมาแต่ตื่นเต้นเร้าใจสำหรับความขัดแย้งระหว่างหัวใจของแลนซ์ล็อตกับหน้าที่ของเขา เคลย์แสดงเป็นแลนซ์ล็อตในฐานะชายที่ไม่รู้ตัวว่าเขากำลังจะเป็นตัวแทนแห่งรักในราชสำนัก—เสน่ห์ของการนอกใจเหนือความเป็นพี่น้องคือบททดสอบที่เจ็บปวดซึ่งเขาพยายามต้านทานอย่างไร้ผล

แต่การตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ต่างหากที่ยกระดับ Excalibur ให้กลายเป็นพาหะสำหรับการฟื้นฟูทางจิตวิญญณ์และศิลปะ ในขณะที่อาร์เธอร์ผู้ถูกสาป เจ็บป่วย และหมดศรัทธาเหี่ยวเฉาในคาเมล็อต เพอร์ซิวัล (พอล เจฟฟรีย์) ผู้ต่ำต้อยคืออัศวินคนสุดท้ายที่รอดมาจากการกวาดล้างของมอร์เดรด หลังจากหลบหนีจากเงื้อมมือของมอร์กานาอย่างหมดหวังและเหนือจริง เพอร์ซิวัลก็ได้รับการมาเยือนจากสวรรค์ที่อธิบายว่าอาร์เธอร์มีความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกันกับความมีชีวิตชีวาของแผ่นดินของเขา—กษัตริย์และแผ่นดินคือสิ่งเดียวกัน การฟื้นฟูจิตวิญญณ์ ความกล้า และวิสัยทัศน์ของอาร์เธอร์จึงกลายเป็นหน้าที่จำเป็นเพื่อรักษาโลกให้หายดี—การเปรียบเทียบที่เหมาะสมสำหรับผู้กำกับที่กลับมาจากความหมดศรัทธาทางศิลปะและจุดไฟความหลงใหลในการสร้างโลกภาพยนตร์ที่สไตล์ แปลกประหลาด และเป็นส่วนตัวขึ้นใหม่ Excalibur เป็นได้ทั้งการกลับมาของอาชีพที่ปลดปล่อยและมหากาพย์อันตระการตาแห่งการเสื่อมสลายและเกิดใหม่ในตำนาน—ซึ่งชี้ให้เห็นว่าผู้สร้างภาพยนตร์และภาพยนตร์ของพวกเขาคือสิ่งเดียวกัน