30 ปีที่แล้ว ชายผู้อยู่เบื้องหลัง Robocop แสดงนำในภาพยนตร์ไซไฟที่ดิสโทเปียยิ่งกว่า

(SeaPRwire) –   สามปีหลังจากส่งต่อบทบาทให้กับ Robert John Burke สำหรับการต่อสู้กับอาชญากรรมของไซบอร์กเป็นครั้งที่สาม Peter Weller ได้แสดงนำในภาพยนตร์ไซไฟเรื่องหนึ่งที่จินตนาการถึงวิสัยทัศน์ที่มืดมนยิ่งกว่า และในเดือนนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำลังฉลองครบรอบ 30 ปี ทำให้ถนนที่เต็มไปด้วยบาปของเมืองดีทรอยต์ในอนาคตอันใกล้ดูงดงามราวกับสรวงสวรรค์ไปเลยเมื่อเทียบกัน

เรื่องราวที่ถูกลืมเลือนไปส่วนใหญ่เรื่องนี้ดำเนินเรื่องบนดาวเคราะห์ Sirius 6B ที่รกร้างว่างเปล่าในปี 2078 เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานอย่างไม่หยุดหย่อน ตั้งแต่ฉากเปิดเรื่องที่ทหารถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ อย่างโหดเหี้ยม ไปจนถึงฉากจบที่หักมุม (ซึ่งภาคต่อยืนยันว่าทำให้ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวฆ่าตัวตาย) ภาพยนตร์ยังดูมืดมนอย่างยิ่ง โทนสีที่แทบไม่เคยหลุดพ้นจากสีเทาและน้ำตาลขุ่นมัว และฉากแอ็คชั่นส่วนใหญ่จำกัดอยู่ในบังเกอร์ใต้ดินที่ขึ้นสนิมและเต็มไปด้วยหนู นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่จะทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้นในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ฝนตก

ที่น่าสนใจคือ ตัวภาพยนตร์เองก็ติดอยู่ในนรกส่วนตัวมานานกว่าทศวรรษ Dan O’Bannon ผู้เขียนบทภาพยนตร์ได้เขียนบทดัดแปลงจากเรื่องสั้น Second Variety ของเขาเสร็จสิ้นตั้งแต่ปี 1981 แต่ก็ยังไม่ได้เริ่มการผลิตจนกระทั่ง Allegro Films ของมอนทรีออลได้เริ่มดำเนินการในที่สุด ซึ่งเป็นไปโดยที่ O’Bannon ไม่ทราบ 14 ปีหลังจากความพยายามของเขา — ซึ่งได้รับการขัดเกลาโดย Miguel Tejada-Flores — ได้ออกฉายบนจอภาพยนตร์

การมีส่วนร่วมของ Allegro ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอธิบายถึงการมีส่วนร่วมของชาวแคนาดาอย่างมาก Christian Duguay ผู้กำกับเป็นผู้ชนะรางวัล Gemini Award สองครั้ง ซึ่งเคยกำกับภาคต่อแบบตรงสู่แผ่นวิดีโอสองเรื่องของหนังสยองขวัญคัลท์ของ David Cronenberg ตัวร้ายหลัก Becker รับบทโดย Roy Dupuis ดาราภาพยนตร์ฝรั่งเศส-แคนาดาที่ได้รับความนิยมอย่างสูง และสนามกีฬาโอลิมปิกของมอนทรีออลและเหมืองหินในควิเบกถูกนำมาใช้เพื่อสร้างฉากดินแดนรกร้างที่เป็นพิษ

บางทีสิ่งที่น่าประทับใจที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการขาดงบประมาณในส่วนอื่น ๆ อย่างชัดเจน คือภูมิประเทศที่กว้างใหญ่และอันตรายเหล่านี้ ในภาพยนตร์ พวกมันเป็นผลมาจากสงครามที่ดำเนินมายาวนานระหว่างกลุ่มนายทุนผู้ชั่วร้าย New Economic Block (N.E.B.) และสหภาพคนงานเหมืองผู้กล้าหาญ The Alliance ในขณะที่ฝ่ายแรกเปิดเผยพนักงานของตนให้สัมผัสกับรังสีในการแสวงหา Beryllium ซึ่งเป็นสารหายากที่ขับเคลื่อนสงครามเย็นบนโลก ฝ่ายหลังได้พัฒนาอาวุธแก้แค้นของตนเองในรูปแบบของ Autonomous Mobile Swords

ดังที่ฉากแรกแสดงให้เห็นอย่างละเอียดและนองเลือด หุ่นยนต์ที่ขุดทรายเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อฉีกกระชากทุกสิ่งที่มีชีวิต อธิบายว่าทำไมสมาชิก The Alliance จึงสวมแท็บพิเศษที่ทำให้พวกเขาไม่ได้รับผลกระทบจากเครื่องจักรสังหารที่เพรียวบางและดุร้ายเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงได้ยินเสียงแหลมสูงที่ดังจนแก้วหูแทบแตกเมื่อพวกมันโจมตี: จึงเป็นที่มาของชื่อเล่นและชื่อภาพยนตร์ และด้วยชุดของข้อความที่สับสนซึ่งบังคับให้กลุ่มต้องข้ามแนวรบของศัตรูเพื่อค้นหาความจริง พวกเขาจึงค้นพบว่าสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นได้วิวัฒนาการไปไกลเกินกว่าฝันร้ายที่สุดของพวกเขา

Hendricksson ผู้บังคับบัญชาของ Weller เป็นผู้นำการเดินทาง พร้อมด้วย Jefferson (Andrew Lauer) ผู้ซึ่งตรงกันข้ามกับเขาอย่างสิ้นเชิง เป็นพลทหารที่ไร้เดียงสาและเหมือนนักกีฬา ซึ่งเพิ่งเพิ่มความสับสนด้วยการลงจอดฉุกเฉินในยานอวกาศที่เก็บเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ และสิ่งต่างๆ ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นเมื่อพวกเขาบังเอิญเจอเด็กชายตัวเล็กๆ ที่กอดตุ๊กตาหมีและอ้างว่ากำพร้าจากความขัดแย้ง แม้ว่าพวกเขาจะพาเขาไปด้วย แต่เขาก็ถูกทหารศัตรู Becker และ Ross (Charles Powell) ยิงเสียชีวิตในไม่ช้า

ใช่ นี่คือหนังสยองขวัญที่ไม่กลัวที่จะฆ่าเด็กๆ อืม ก็ประมาณนั้น เด็กชายคนนั้นไม่ใช่เด็กจริงๆ แต่เป็นสัญญาณแรกว่าพวกสกรีมเมอร์สามารถปลอมตัวเป็นมนุษย์เลือดเนื้อได้อย่างน่าเชื่อถือได้อย่างไร ในไม่ช้า พันธมิตรใหม่นี้ — ซึ่งรวมถึง Jessica ผู้ค้าในตลาดมืดของ Jennifer Ruben ด้วย — กำลังกวาดล้างหุ่นยนต์ (ซึ่งมีรูปร่างเป็นไดโนเสาร์ตัวเล็กๆ ด้วย) เป็นจำนวนมากในฉากที่ชวนให้นึกถึง นอกจากนี้ พวกเขายังลงเอยด้วยการชี้ความสงสัยและเหนี่ยวไกใส่กันและกัน

สิ่งมีชีวิตจักรกลเหล่านี้พัฒนาไปอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้นได้อย่างไรยังคงเป็นปริศนา อันที่จริง ภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งคำถามมากกว่าที่จะให้คำตอบตลอดทั้งเรื่อง ทำไมพวกสกรีมเมอร์ถึงฆ่าพวกเดียวกันเอง? และใครเป็นผู้ส่งข้อความเริ่มต้นที่เรียกร้องให้มีการสงบศึก? Screamers เริ่มต้นได้ดีในการสร้างโลกอีกใบที่สกปรก แต่สุดท้ายก็ทิ้งส่วนต่างๆ ไว้มากมายที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์

ถึงกระนั้น มันก็น่าประหลาดใจที่มันเสียดสีและทำนายอนาคตได้อย่างน่าหดหู่ ในแง่ที่มันเข้าถึงประเด็นหลักของทุนนิยมโลก, ความหวาดระแวงทางการเมือง, และที่สำคัญที่สุดคืออันตรายของ AI “เอาล่ะ พวกแกกำลังก้าวหน้าในโลกนี้ — พวกแกได้เรียนรู้วิธีที่จะฆ่ากันเองแล้ว” Hendricksson กล่าวอย่างเย้ยหยันเกี่ยวกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่นำไปสู่ความก้าวหน้าทางอาชญากรรมด้วย

Weller ได้บทพูดที่ดีที่สุดในฐานะผู้บัญชาการจอมบูดบึ้งที่ดูเหมือนจะรังเกียจทุกสิ่งที่มีอยู่ในศตวรรษที่ผ่านมา: เราได้รู้จักเขาครั้งแรกขณะที่เขากำลังเปิดเพลง Mozart เสียงดังลั่นและศึกษาเหรียญโรมันโบราณ “รหัสมอร์สบ้าๆ บอๆ ยังดีกว่าไอ้เรื่องเสมือนจริงนี่อีก” เขาตะคอกหลังจากสนทนากับโฮโลแกรมที่ทำงานผิดปกติ เขายังดูถูกเพื่อนร่วมงานของเขาไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะเยาะเย้ย Becker ที่มีคำศัพท์จำกัด หรือ Jefferson ที่ชอบพูดมากเกินไป (“แกคงเข้าใจผิดคิดว่าฉันสนใจเรื่องของแก”) นี่คือการแสดงระดับเฟิร์สคลาสในภาพยนตร์ระดับรอง แม้แต่ Weller ก็ไม่สามารถทำให้เรื่องราวความรักที่ถูกยัดเยียดเข้ามา ซึ่งเกือบจะทำให้ฉากจบกลายเป็นละครน้ำเน่าได้

อันที่จริง Screamers ขาดความสามารถที่จะทำให้คุณรู้สึกผูกพันกับตัวละครมากนัก โดยความฉลาดที่แสดงออกมานั้นแทบจะไม่เอนเอียงไปทางอารมณ์เลย ด้วยเหตุนี้ ความสูญเสียต่างๆ และฉากจบที่ Jessica และ Hendricksson เสนอที่จะเสียสละตัวเองเพื่อประโยชน์ของมนุษยชาติ กลับไม่สามารถสร้างผลกระทบทางอารมณ์ได้ ถึงกระนั้น คุณก็ต้องชื่นชมภาพยนตร์ที่มุ่งมั่นที่จะนำเสนอความทุกข์ทรมานอย่างสิ้นเชิง

สามารถรับชม Screamers ได้ทาง Tubi